Yaponiya nüvə termoyadro enerjisi sahəsində daha bir əhəmiyyətli inkişafa imza atıb. Ölkənin aparıcı startaplarından biri olan Helical Fusion, yüksək temperaturlu superkeçirici (HTS) bobininin genişmiqyaslı performans sınağının uğurla başa çatdığını elan edib. Bu sınaq, kommersiya məqsədli reaktor ölçülü HTS bobininin superkeçirici şəraitdə sabit cərəyan generasiyasını təmin edə biləcəyinin ilk beynəlxalq nümayişi olub. Beləliklə, Helical Fusion-un yüksək temperaturlu superkeçirici (HTS) bobininin genişmiqyaslı performans sınağının uğurla başa çatması ilə Yaponiyanın termonüvə enerjisində tarixi uğuru qeydə alınıb.
“Bu, dünyanın qalan hissəsindən əvvəl termoyadro enerjisi generasiyasına nail olmağın mümkünlüyünü nümayiş etdirir”, – deyə Helical Fusion şirkətinin baş direktoru Takaya Taguçi mətbuat konfransında bildirib. Sınaq, 7-Tesla maqnit sahəsi altında 15 Kelvin (-258°C) temperaturda 40 kiloamper (kA) sabit superkeçirici cərəyan əldə etməklə başa çatdırılıb. Təcrübə Yaponiyanın Milli Termoyadro Elmləri İnstitutunun (NIFS) müəssisələrində aparılıb.
Helical Fusion, Helix proqramı çərçivəsində tədqiqatlarını davam etdirəcək. Şirkət, 2020-ci illərin sonuna qədər HTS maqnitləri ilə inteqrasiya olunmuş örtük/yönləndirici sistemlərinin performans testlərini tamamlamağı hədəfləyir. Növbəti əsas addım Helix HARUKA adlı inteqrasiya olunmuş nümayiş cihazının inşası olacaq. Bu sistem sabit və davamlı birləşmə reaksiyalarının praktik olaraq mümkün olduğunu sübut etməyi hədəfləyir. 2030-cu illərdə şirkət Helix KANATA adlı pilot birləşmə zavodunu istifadəyə verməyi planlaşdırır. Bu zavod kommersiya birləşməsinin üç əsas meyarına cavab vermək üçün hazırlanmışdır: 24 saat fasiləsiz işləmə, xalis müsbət elektrik enerjisi istehsalı və səmərəli komponent baxımı.
NIFS-in spiral birləşmə texnologiyasını miras alan yeganə şirkət olan Helical Fusion, bu dizayn əsasında dünyanın ilk kommersiya birləşmə zavodunu qurmağı hədəfləyir. Spiral “stellarator” strukturu xarici cərəyan sürücüsünə ehtiyac olmadan davamlı plazma məhdudlaşdırılmasını təmin edir və digər termoyadroviy modellərinə nisbətən daha uzun və daha sabit işləmə müddətləri təklif edir. Stellarator dizaynı başqa bir termoyadroviy dizaynı olan tokamakın daha inkişaf etmiş versiyası hesab edilə bilər. Lakin, bu “irəliləyiş” daha mürəkkəb termoyadroviy prosesini də tələb edir.
