WUF13-də önə çıxan ən kritik sosial məsələlərdən biri dünya daxilində getdikcə dərinləşən mənzil böhranı və təhlükəsiz sığınacaq hüququ oldu. İnkişaf səviyyəsindən asılı olmayaraq bir çox ölkə bu problemi müzakirəyə çıxardı. İtaliya təmsilçisi mənzil böhranına xüsusi diqqət yetirilməli olduğunu qeyd edərkən, Çad, Qabon və Keniya kimi Afrika ölkələri təhlükəsiz mənzil təminatı üçün yeni səfərbərlik və pakt çağırışları etdilər. Xüsusilə Anqolanın vurğuladığı demoqrafik bum fonunda yaşanan xaotik urbanizasiya qitələrin ortaq narahatlığına çevrilib.
Artan mənzil ehtiyacına qarşı ölkələrin açıqladığı nəhəng milli hədəflər forumda böyük əks-səda doğurdu. Malayziyanın on il ərzində bir milyon əlçatan ev inşa etməyi planlaşdırdığını açıqlaması, Qvineyanın 2030-cu ilə qədər 50 min mənzil tikmək hədəfi və Kanadanın mənzil strategiyasına ayırdığı 115 milyard dollarlıq nəhəng investisiya dövlətlərin barınma böhranını həll etmək üçün irəli sürdüyü böyük büdcələri sübut edir. Sürətli şəhərləşmənin ən acı nəticələrindən biri olan gecəqondu problemi və şəhər yoxsulluğu da açıq şəkildə müzakirə edildi. Hindistan nümayəndəsinin Mumbayda milyonlarla insanın gecəqondularda yaşadığına dair təsirli bəyanatı urbanizasiyanın həm də dərin insan hüquqları və sosial ədalət məsələsi olduğunu göstərdi.
Mənzil məsələsinin sadəcə bir tikinti işi olmadığı Çexiya rəsmisinin çıxışı ilə bir daha təsdiqləndi. Çexiyalı nazir mənzil təminatının sosial birliyin və iqtisadi imkanların əsası olduğunu deyərək, yaşayış hüququnun cəmiyyətlərin inteqrasiyası və məhsuldarlığı üçün təməl daşı olduğunu vurğuladı. Beləliklə, WUF13 mənzil böhranını çoxölçülü sosial-iqtisadi problem kimi dünya gündəminin ən üst sırasına daşıdı.
